Globalny organ nadzoru finansowego ostrzega, że kryzys stablecoinów transgranicznych może uwięzić rezerwy w niewłaściwej jurysdykcji

Międzynarodowi regulatorzy wskazują na nowe ryzyko systemowe: stablecoiny z wieloma emitentami mogą zablokować rezerwy w jednym kraju, podczas gdy popyt na umorzenie wzrasta w innym, komplikując reakcję kryzysową i zagrażając dostępowi posiadaczy do środków.

Globalny organ nadzoru finansowego wydał formalne ostrzeżenie, że stablecoiny emitowane wspólnie przez firmy z wielu krajów stwarzają unikalne ryzyko kryzysu: rezerwy mogą zostać uwięzione w jednej jurysdykcji, podczas gdy spanikowanych użytkowników żąda umorzenia w innej, tworząc transgraniczny koszmar koordynacyjny, do którego istniejące ramy regulacyjne nie są przygotowane.

Alert opublikowany w poniedziałek przez międzynarodowy organ stabilności finansowej podkreśla strukturalną podatność w powstającej klasie wielostronnych stablecoinów. W przeciwieństwie do monet z pojedynczym emitentem, takich jak USDC od Circle czy USDT od Tether, te tokeny obejmują partnerstwa między podmiotami zarejestrowanymi w różnych krajach, z których każdy przechowuje część aktywów rezerwowych w ramach odrębnych reżimów prawnych.

Główny problem pojawia się podczas stresu rynkowego. Jeśli rezerwy stablecoina są przechowywane głównie w jurysdykcji A, ale większość wniosków o umorzenie zalewa dostawców usług w jurysdykcji B, organy regulacyjne w B mogą nie mieć uprawnień prawnych do dostępu lub redystrybucji aktywów niezbędnych do honorowania wypłat. Tymczasem władze w A mogą zamrozić lub odizolować rezerwy zgodnie z lokalnymi kontrolami bankowymi lub kapitałowymi, uniemożliwiając użytkownikom umorzenie tokenów po wartości nominalnej.

Organ nadzorczy wzywa krajowych regulatorów do ustanowienia formalnych umów o wymianie informacji i wspólnych protokołów reagowania kryzysowego, zanim problem się zmaterializuje. Obecne ramy zakładają, że emitenci działają w ramach pojedynczego obwodu regulacyjnego, założenie które załamuje się, gdy rezerwy, infrastruktura emisji i kanały umorzenia obejmują kontynenty.

Dla zwykłych posiadaczy stablecoinów praktyczna implikacja jest alarmująca: obietnica wsparcia jeden do jednego może nie gwarantować dostępu do środków w kryzysie, jeśli prawna maszyneria do przenoszenia rezerw przez granice zatrzyma się. Ryzyko jest najwyższe dla tokenów, które promują się jako globalne szyny płatnicze, ale nie ujawniły jasnych hierarchii jurysdykcyjnych lub procedur umorzenia transgranicznego.

Obserwatorzy branży zauważają, że to ostrzeżenie pojawia się, gdy regulatorzy w Stanach Zjednoczonych, Unii Europejskiej i Wielkiej Brytanii finalizują własne zasady dotyczące stablecoinów. Jednak te ramy pozostają w dużej mierze krajowe w zakresie, z ograniczonymi mechanizmami współpracy transgranicznej, gdy token z wieloma emitentami staje w obliczu paniki. Wezwanie organu nadzorczego do wcześniejszego planowania odzwierciedla uznanie, że gdy nadejdzie kryzys, będzie za późno na negocjowanie prawnego dostępu do rezerw przechowywanych za granicą.

Inwestorzy i instytucje polegające na stablecoinach w płatnościach lub zarządzaniu skarbem powinni uważnie zbadać strukturę geograficzną emitentów i powierników rezerw. Tokeny z jasno określonymi pulami rezerwowymi w pojedynczej jurysdykcji mogą oferować bardziej przewidywalne prawa umorzenia w scenariuszach stresowych niż te z rozdrobnionym, wielonarodowym architekturą, która nigdy nie została przetestowana pod presją.